ضمن اینکه تمامی بردها ۳D می باشند

اگر ابعاد این تلویزیونها بسیار بزرگ است بهتر است از سازه دو پایه که مقاومت بیشتری دارد، استفاده ویدئو وال کنید. تلویزیونهای شهری یا ویدئو والها، تصاویری بزرگ و پویایی را به نمایش میگذارند و میتوانند خدمات ارزشمند و غیرقابل انکاری را ارائه دهند. در ۲۵ مارس ۱۹۲۵ یک مخترع اسکاتلندی با نام جان لوگی برد در فروشگاه زنجیرهای سلفریجز در لندن تصاویری متحرک به صورت سایه نما در تلویزیون را به نمایش گذارد. اما در صورتی که تلویزیون به معنای پخش تصاویر زنده، متحرک و تدام دار و نه تصاویر سایه نما و دو صوتی تعریف شود، بگیرد نخستین بار به این فناوری در دوم اکتبر ۱۹۲۵ دست یافت. سایر مخترعین پیش از آن اجزای چنین سیستمی را ارائه کرد؛ یا سیستم الکترونیکی را با استفاده از تصاویر یا فیلمهای متحرک نشان داده بودند؛ ولی فیلو فارنس نخستین فردی بود که همزمان از دوربینهای الکترونیکی و گیرندههای تلویزیونی الکترونیکی بهره جست و از آنها تصاویر زنده متحرک و ترام دار ساخت؛ ولی متأسفانه دوربینهای وی به نور بسیار زیادی نیاز داشتند؛ و این باعث توقف در کار میشد. قطعا نوع طیف دار آن دارای کمترین محدودیت است. شرکت گرشا صوت این امکان را برای شما عزیزان فراهم کرده تا بتوانید با کمترین هزینه بهترین خدمات را دریافت نمایید.

برای خرید تابلو می توانید از فروشگاه آنلاین تابلو ایده ال ای دی استفاده نمایید یا در صورت مشکل با شماره های ۰۲۱۶۶۰۱۷۹۲۶ و ۰۹۱۹۷۹۸۳۹۵۰ تماس حاصل نمایید. در صورتی که به هر دلیلی یکی از پنلها دچار آسیب دیدگی شوند و پیکسلهای آن دچار سوختگی شوند، علاوه بر این که امکان تعمیر پنل مورد نظر در حین کارکرد ویدئو وال وجود دارد، می توان پنل مورد نظر که ابعادی حدود 32 در 16 سانتی متر را دارا می باشد جدا کرده و آن را با نمونه مشابه جایگزین نمایید. نمایشگرها با حداکثر روشنایی 500 سی دی / متر مربع به راحتی محتوا را تا 8K نشان می دهند.

در دوره اسکنهای الکترونیکی، نخستین نمایش تلویزیون رنگی در پنجم فوریه ۱۹۴۰ بود که این نمایش در آزمایشگاه RCA در نیوجرسی به اعضای گروه پژوهشی FCC نشان داده شد. NBC(تحت مدیریت RCA) نخستین آزمایش تلویزیون رنگی را در ۲ فوریه ۱۹۴۸ صورت دادCBS آزمایشهای روزانه میدانهای رنگی را در اول ژوئن ۱۹۴۱ آغاز کرد. CBS در ۲۸ اوت ۱۹۴۰ با استفاده از فیلم و در ۱۲ نوامبر ۱۹۴۰ با استفاده از دوربینهای زنده بررسی میدانهای رنگی را آغاز کرد. سیستم میدان پیاپی CBS که بدون یک آداپتور با دستگاههای سیاه و سفید موجود مطابقت نمیکنند، سیستم RCA با سیستم زنجیرهای نقاء که در سال ۱۹۴۹ با دستگاههای سیاه و سفید موجود سازگاری داشته و سیستم CTI که در آن سه بتر و در پشت آن فیلترهای رنگی بود که تصاویر سبز، قرمز و آبی را بر روی یک لامپ تصویر مجزا تولید میکرد و شامل یک گیرنده بود که از لنزهایی در مقابل لامپ تصویر برای ترکیب این سه تصویر و ساخت یک تصویر بر روی صفحه نمایش استفاده در طول رقابتها برای دستیابی به مجوز FCC, CBS نخستین نمایش از تلویزیون رنگی را با ارائه یک ساعت برنامه رنگی بهطور روزانه از شنبه تا دوشنبه در ۱۲ ژانویه ۱۹۵۰ در واشینگتن آغاز کرد و تا پایان ژانویه ادامه داد که این برنامهها بر روی گیرندههای (۱۶-۸) اینچ قابل مشاهده بود با توجه به رشد تقاضاهای مردم، برنامههای تلویزیونی با افزایش تعداد برنامههای بعدازظهر از ۱۳ فوریه مجدد آغاز گردید.

این شبکه به دو زبان انگلیسی و فرانسوی برنامه پخش میکرد. نخستین نمایش از پخش آنی تصاویر دو صوتی (dv,tone) به وسیلهٔ «جورجزدیگنوکس» و «ای فورینر» با استفاده از یک غلتک چرخان به عنوان اسکنر و یک ماتریکس با لامپهای سلنیوم ۶۴ به عنوان ریسیور در سال ۱۹۰۹ در پاریس صورت گرفت. فیلو فارنس معتقد بود این اختراع، به اختراع دستگاه تجزیه تصویر وی در سال ۱۹۲۷ بسیار شبیهاست؛ و این قضیه به دادگاه کشیده شود و حق به فیلو فارنس داده شد. سیستم الکترو مکانیکی بِرد در سال ۱۹۳۶ به بیشترین حد خود شامل ۲۴۰ خط در شبکه تلویزیونی BBC رسید؛ و سپس «مارکونی رامی» سیستم تلویزیونی با ۴۰۵ خط تجزیه الکترونیکی را ابداع کرد. برخلاف سیستمهای الکترونیکی با چندین هزار خطوط قابل تجزیه، در مورد قبل، تصاویر اسکن شده بهطور عمودی با استفاده از یک دیسک اسکنر با لنزهای دوتایی مارپیچی، شکل اختراعی جان لاجی برد تنها ۳۰ خط قابل تجزیه برای ایجاد یک تصویر قابل درک از چهره انسان داشت. CBS در آوریل یک تولیدکننده تلویزیونی خریداری کرد و در سپتامبر ۱۹۵۱ تولید را آغاز کرد و تنها مدل رنگی CBS کلمبیا تولیدی آنها بود. با این وجود دراماتیکترین نمایش تلویزیونی در هفت آوریل ۱۹۲۷ به وسیله «هربرت ای آیوس» ارائه شد.

برای خرید و یا ساختن تابلو روان معمولی و یا تابلو روان حرفه ای می توان از تابلو روان های آماده و یا تابلو روان خام استفاده نمود که میتوان به مرکز فروش ماژول و تابلو روان مراجعه کرد و یا نیاز به یکسری قطعات است که این قطعات در بزرگ و یا کوچک بودن و کیفیت تابلو روان نقش مهمی دارد. در بسیاری از مواقع زمانی که شما در موتور های جستجو مشغول سرچ کردن اطلاعاتی در باره تلویزیون شهری یا نمایشگر شهری می شوید امکان اینکه شما را به سمتی که نباید بروید بکشاند بسیار زیاد است پس بهتر است اصلا در خرید خود عجله نکنید. 4. این رسانه احتمال خرید را تا 37% افزایش میدهد.

این تجهیزات ممکن است دچار مشکلات مختلفی شوند که خوشبختانه قابل تعمیر هستند اما در برخی موارد میبایست که یکسری از اجزای ویدئو وال تعویض شود اما به هر جهت با توجه به ساختار پیچیده این سیستمها، تعمیر انواع ویدئو والها نیازمند تخصص و تبحر در این زمینه بوده و حتماً باید این امر را به متخصصین بسپارید. تلویزیون رنگی در اروپا با کمی تأخیر ساخته شد و با توجه به برخی مشکلات فنی به تعویق افتاد. سایر سیستمهای کد برداری رنگ که تا آن زمان تصویب شده بودند، بر مشکلات رنگ در NTSC فائق میآمدند ولی گیرنده PAL از آن جهت منحصربهفرد بود که میتوانست به عنوان یک گیرنده اقتصادی بدون استفاده از یک خط تأثیری، با عملکرد بهتر و در مواردی بهتر از یک معادل مدل NTSC ساخته شود. از آنجا که در آن زمان استودیوهای پخش برنامههای تلویزیونی دولتی بودند، انگیزههای تجاری نیز کمتر مطرح بود. طرح چهارچوب شکل نیپکو، به عنوان نخستین تلویزیون مطرح شد. حال که با تلویزیون شهری آشنا شدیم، در تیتر بعدی به نکته های مهمی درباره این نمایشگر های غول پیکر اشاره می کنیم.

تلویزیون شهری یک نمایشگر هوشمند بزرگ میباشد که از دیودهای نورانی تشکیل شدهاست. برای اجاره هر نیم متر مربع باید حدود 1 میلیون تومان هزینه کرد که در ابعاد بزرگ هزینه بسیار سنگینی است و مطمئنا مقرون به صرفه نیست. ازآنجاکه این نمایشگرها معمولاً در سالنهای بزرگ یا روی دیواره بیرونی ساختمانها نصب میشوند، نوربالا کیفیت و وضوح تصویر برای دیدهشدن بهتر به دلیل فاصله زیاد نمایشگر تا افراد، اهمیت فراوانی دارد. نرمافزار علامتگذاری دیجیتال که بهعنوان نرمافزار مدیریت محتوا (CMS) نیز شناخته میشود، یک پلتفرم یا بستر اصلی است که امکان مدیریت محتواهای نمایشگر را برای کاربران ایجاد میکند. پردازش در نمایشگرهای LCD ممکن است شامل جبران گپ ایجاد شده توسط لبههای نمایشگر باشد که مانع از انفصال تصویر کلی میشود. همچنین به طور کلی هر کارت ورودی دارای 4 سیگنال است. يکي از مدرن ترين و موثرترين ابزارهاي تبليغاتي ، تابلو روان مي باشد که اخيرا در کشور ما نيز به طور قابل توجهي از آن استقبال شده است . همان طور که می دانید تولید کننده تلویزیون شهری، عمده کارشان تبلیغات است و این درحالی است که شرکت یا افراد باید متحمل هزینه هنگفتی برای تبلیغات شوند. انتخاب هر یک از این دو نوع با توجه به هدف افراد شکل می گیرد.

به همین دلیل افراد زیادی به یادگیری و ساخت این تابلوها پرداختهاند زیرا امروزه بازار کار خوبی در میان مشاغل دارد. و مهم تر از همه، نوشته های روی آن ها را نمی شد تغییر داد، یعنی هر بار که شخص می خواست نوشته های جدیدی را به نمایش بگذارد باید بنر جدیدی تهیه می کرد که بسیار پر هزینه بود و نیز جای زیادی را اشغال می کرد. اضافات طراحی ساده می تواند اثربخشی هر ساختمان را افزایش داده و آن را به محیطی شادتر، سالم تر و پربارتر تبدیل کند. در سال ۱۹۱۱ میلادی «بوریس رونسیگ» و دانشجویش «ولادمیر کوسها وریکین» با استفاده از یک اسکنر مکانیکی غلتکی شکل، یک سیستم تلویزیونی را ایجاد کرد که به عقیده خود وریکین، تصاویر بسیار ساده را از طریق سیمها به بخشهای الکترونیکی ریسیور منتقل میکرد؛ ولی تا این سیستم جابجایی تصاویر امکانپذیر نبود؛ چرا که حساسیت اسکنر کافی نبوده و لامپ سلنیوم بسیار عایق بندی بود. ساده ترین راه برای انجام این کار، جایگزینی لامپ های فلورسنت با لامپ های LED است، زیرا LED ها نسبت به سایر منابع روشنایی مقرون به صرفه تر هستند.

ماژول های سه رنگ بین ماژول های تک رنگ و چند رنگ قرار دارند که جذابیت تابلوهای روان چند رنگ را دارا هستند و هزینه کمتری نسبت به آنها دارند و در فضاهای فرهنگی و تالارها ، استخرها ، سر در مغازه ها ،پمپ بنزین ها ، ادارات و… اگر بخواهیم قیمت تابلوها را در سه سطح قیمت، ارزان، قیمت متوسط و گران قیمت دسته بندی کنیم تابلوهای بنری، پارچه، فلکسی و… فروشندگان برای معرفی کسبوکار خود، و همچنین اطلاعیههایی از قبیل تخفیفات محصولات و یا خدماتی که ارائه میدهند از تابلوهای روان استفاده میکنند. لازم است ذکر شود که برخی برنامههای تلویزیونی بریتانیا به ویژه برنامههایی که به وسیله شبکه تفتنی ITC یا برای آن شبکه ساخته میشدند، پیش از معرفی تلویزیون رنگی به این کشور برای فروش به شبکههای آمریکایی ساخته میشدند. در برخی از آن ها از چند رنگ ال ای دی استفاده می گردد و در برخی از آن ها، از همه رنگ ال ای دی استفاده به عمل می آید که حالتی هفت رنگ ایجاد می کند و زیبایی فوق العاده چشمگیری دارد. «ولادمیر وریکین» نیز برای ایجاد تصاویر، اشعه کاتود را مورد بررسی قرار داد در سال ۱۹۳۱ وی و گروه پژوهشیش در آزمایشگاه RCA نخستین دوربین الکترونیکی را با موقعیت ساختند.

آخرین سیستم رنگی RCA با زنجیرهای از نقاط، هیچ بخش متحرکی نداشته و در آن از یک سری شیشههایی برای جداسازی و هدایت نورهای سبز، قرمز، آبی از اشیاء از سه لنز به سه لامپ اسکن و مدارهای الکترونیکی استفاده شده بود که به لامپها اجازه میداد تا سیگنالهای خود را نقطه به نقطه به صورت چرخشی بفرستند. این تستها تنها در معرض دید مهندسان RCA و CBS و خبرنگاران دعوت شده صورت گرفت. سیستم میدان رنگی زنجیرهای در CBS تقریباً مکانیکی بود که دیسک داخل آن از فیلترهای سبز، آبی و قرمز ساخته شده بود و با سرعت ۱۲۰۰ دور در دقیقه در داخل دوربینهای تلویزیون کار میکرد. ایستگاه تلویزیونی جنرال الکتریک در «اسچنکتادی» نیویورک از ۱۳ ژانویه ۱۹۲۸ بهطور نامنظم آغاز به کار کرد و از طریق امواج کوتاه با تصاویر ۴۸ خطی نورهای انعکاس را پخش میکرد که تا ماه سپتامبر به هفتهای چهار برنامه رسید. تصویرهایی که در تلویزیون شهری نمایش داده میشوند از طریق ماژول ها انجام میشود در حقیقت ماژول ها برنامه های طراحی شده تبلیغاتی را دریافت کرده و سپس خروجی را به نمایش درمی آورد.

تلویزیون شهری بدون محدودیت در نمایش تصاویر و فیلم ها ، محدودیت های بیلبوردها و تابلوهای تبلیغاتی را نداشته و میتواند با اتصال به کامپیوتر و همچنین داشتن ورودی های مختلف ، کیفیت بالایی از تصاویر را ارائه دهد. این نوع تلویزیونها در ادامه روند تابلوهای روان و ال ای دی به وجود آمدهاند و از مهمترین ابزارهای تبلیغاتی امروز بهشمار میروند. تلویزیون-شهری به تابلوهای غول پیکر و بزرگی گفته میشود که در کنار میدانها و چهار راههای شلوغ شهر نصب میشود. پایین بودن کیفیت هر یک از عوامل گفته شده باعث می شود که عمر مفید ماژول کاهش پیدا کند و احتمال خرابی تابلو روان افزایش پیدا کند. در واقع تغییرات طراحی و نصب تابلو های روان در گذر زمان و هدایت این تغییرات به سمت راحتی کار باعث این استقبال از ساخت تابلو های روان شده است.

در آن زمان آفریقای جنوبی هیچ سرویس تلویزیونی نداشت (باتوجه به مخالفتهای رژیم آپارتاید)، اما در سال ۱۹۷۶ یک سرویس راه اندازی شد. این سیستمهای رنگی با دستگاههای تلویزیون سیاه و سفید کنونی مطابقت نداشته و مانند تلویزیونهای رنگی دیگر نیز در زمان حاضر در دسترس عموم نبودند. گرچه کار بر روی سیستمهای گودبرداری رنگهای مختلف با ثبت نخستین اختراع SECAM در سال ۱۹۶۵، تقریباً از دهه ۵۰ آغاز شد، سالها گذشت تا بالاخره نخستین برنامههای تلویزیونی در سال ۱۹۶۷ پخش شد. وی در سالهای ۱۹۴۲، ۱۹۶۰ و۱۹۶۲ حق اختراع برای سیستمهای تلویزیونی رنگی را دریافت کرد. در دسامبر ۱۹۳۲ «بارتلقی» یک برنامه آزمایشی سیاه و سفید را با عنوان (تلویزیون پاریس) (در ۶۰ خط) یک ساعت در هفته پخش کرد که بعدها از اوایل ۱۹۳۳ به پخش روزانه مبدل شد.